Schrik van ons leven: Noortje vermist!

De nachtmerrie van iedere hondeneigenaar werd afgelopen weekend werkelijkheid. Noortje was ineens spoorloos.. We konden haar nergens vinden, echt nergens..

Noortje is de Schapendoes van mijn ouders, maar ook een beetje van mij. Toen mijn ouders weer een Schapendoes wilden, ben ik op zoek gegaan naar een goede fokker en goede lijnen. Ik vond de fokker van Noortje en we werden met z’n allen verliefd op Noortje als mini hummeltje. Een aantal weken nadat Noortje thuis was, kwam Noortje bij ons logeren voor 2,5 week omdat mijn ouders op vakantie gingen. Dat hadden we van te voren afgesproken dus het opvoeden van een puppy voor 2,5 week kon beginnen. We hebben onze handen er vol aan gehad, of eigenlijk beter gezegd: we hadden meer gaten in onze handen van al die scherpe puppytandjes dan we konden tellen. Het was een pittige pup, maar ook zo lief en leuk! En nu ook, een heerlijk beest, onze Noortje Gestoordje.

Onmogelijk.. Maar toch spoorloos…
Maar zaterdag 28 december 2019 heeft Noortje ons de stuipen op het lijf gejaagd. Ik werd gebeld door mijn vader dat hij Noortje nergens kon vinden. Hoezo, Noortje nergens kunnen vinden? Het hele terrein bij mijn ouders is afgezet met hekwerk, hij kan helemaal niet weg? Wij hebben onze boodschappen snel betaald en zijn mee gaan zoeken, want inmiddels was ze al bijna een uur weg en was iedereen haar aan het zoeken. We hebben óveral gezocht, we zijn overal langs gereden met verschillende auto’s en overal geroepen.. Niks.. En inmiddels werd het al donker.. Hoe vind je dan een (hoofdzakelijk) zwarte hond? In het land? Met mega grote, uitgestrekte stukken land, bos etc? We wisten niet meer wat we moesten doen.. Wát een stress.

Donker buiten en al ruim 2,5 uur vermist..
Ondertussen was het al een tijdje helemaal donker buiten en was er nog steeds geen spoor van Noortje. Buiten waren mijn ouders en de buren nog aan het zoeken, wij waren inmiddels binnen want Emma was ook nog eens ziek. Ondertussen wist ik het niet meer en keek ik op mijn telefoon. Ik was aan het nadenken of ik nog mensen kende in de buurt op Facebook die ik kon vragen, dus opende de Facebook app. Meteen bovenaan in mijn nieuwsoverzicht zie ik een foto van Noortje?! HUH?! Vanuit de Facebookpagina van onze dierenarts?! Ik heb eigenlijk maar half gekeken naar het bericht. Ik zag in een flits iets van ‘Schapendoes teef gevonden’ en het snoetje van Noortje op de foto in de praktijk.

Minuten duurden eeuwen
Ik wist niet hoe snel ik de dierenarts moest bellen, maar het was zaterdagavond dus ik kreeg een dienstdoende dierenarts aan de lijn die niets van het Facebook bericht af wist.. Hij vertelde mij dat ik waarschijnlijk meer informatie via een privé bericht kon krijgen op Facebook. Ik moest inderdaad een privé berichtje sturen om het nummer van de vinder op te vragen. Tijdens het wachten op het nummer zijn mijn vader en ik toch maar weer rond gaan vragen bij huizen, want ze was blijkbaar ergens in de buurt gevonden. Eindelijk (in werkelijkheid een paar minuutjes later) kregen we het telefoonnummer. Meteen bellen, maar  er werd niet meteen opgenomen (goed voor onze bloeddruk). Een halve minuut later belde ze ons terug en vroeg ik haar of ze een zwart witte hond gevonden had. “Ja, dat klopt, maar ze is net 5 minuten geleden opgehaald door de dierenambulance en onderweg naar Drachten..” 

In de dierenambulance
Neeee. Nét te laat dus. Dus snel het nummer gevraagd van die dierenambulance en ondertussen vast richting Drachten gereden. We kregen de dierenambulance aan de lijn en vroegen of zij richting Drachten reden met een schapendoes in de auto. “JA!” Yes! Eindelijk, na ruim 3 uur hadden we haar ‘gevonden’! We bleken ongeveer 3 minuten achter hun te rijden, dus ze zijn zo snel mogelijk van de weg afgegaan en daar hebben we elkaar ontmoet. En ja, daar zat onze Noortje! In een kennel, in de dierenambulance. Pffff! Wát een opluchting, wat waren we vreselijk blij om haar weer veilig mee te kunnen nemen naar huis! 

Hoe kan dit nou? 
Nu vraag je je vast af hoe dit heeft kunnen gebeuren? Wij ook nog steeds.. Het is ons een raadsel hoe ze van het terrein afgekomen is.. We denken dat ze geschrokken is van vuurwerk, maar dan? Hoe dan? We snappen er niks van. Ze is in ieder geval in paniek weggerend. Ze heeft heel wat weilanden/akkerbouwlanden overgestoken en is gevonden op een drukke (80 km/h) weg. De vinders zagen haar daar helemaal verward op de weg lopen, mídden op de weg! Gelukkig had ze geen verwondingen! Noortje sprong meteen bij hun de auto in toen ze de deur open deden, ze was zo bang en in de war.

Chip niet geregistreerd
De vinders zijn meteen met haar naar de dierenartspraktijk gereden, maar omdat haar chip niet geregistreerd was konden ze niets beginnen.. Nadat we erachter kwamen dat Noortje vermist was, heeft mijn moeder meteen de chip geregistreerd, maar dit was natuurlijk eigenlijk te laat. Pfff. We hebben op een verschrikkelijke manier gemerkt hóe belangrijk het is om die chip te registreren. Het schijnt ook mega vaak voor te komen dat chips niet geregistreerd zijn.
Wij hebben onze honden geregistreerd via NDG. (https://ndg.nl) Het kost eenmalig € 5,90 per huisdier, maar het kan je zóveel stress besparen. En allerlei hulpdiensten zoveel verder helpen.

Wat een geluk.. 
Noortje is gelukkig weer veilig thuis, wat zijn we daar blij mee!  En wat fijn dat er mensen zijn die een vreemde hond redden en er keurig mee naar de dierenarts gaan om de eigenaar te achterhalen. En dat er vervolgens een hulpdienst is zoals de Dierenambulance die de zorgen overneemt van de vinder als de eigenaar niet meteen gevonden wordt. Bedankt vinders en dierenambulance!

Vuurwerkangst bij honden
Helaas gebeurt het rond deze tijd heel erg veel dat honden vermist raken. Vuurwerk zorgt zoveel ellende voor onze huisdieren. Nog erger is dat een deel niet eens teruggevonden wordt of niet levend teruggevonden wordt. Veel honden die vermist raken, overlijden door aanrijding of iets dergelijks. Vreselijk.

Wij houden onze honden nóg beter in de gaten, nóg meer binnen en laten onze honden in deze tijd zéker niet los lopen tijdens wandelingen. Dat deze week maar snel voorbij mag zijn.

Zijn jullie honden bang voor vuurwerk? En heb je je huisdieren geregistreerd? Hebben jullie nog tips voor ons en voor anderen? Deel ze hieronder of in het Facebook bericht zodat we elkaar kunnen helpen. Succes met jullie huisdieren in deze tijd, hopelijk blijven ze er rustig onder!

signature

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Comments
  • Fenne
    januari 7, 2020

    Tja eigen schuld. Heel onverantwoord om je hond zo vlak voor oudjaar zonder toezicht buiten te laten terwijl er zoveel geknald wordt.
    En ook op eigen terrein kunnen ze uitbreken als ze dat willen.
    Ook nog eens de chip niet geregistreerd. Jullie mogen blij zijn dat ze niet aangereden is.

    • Pet Studio
      januari 11, 2020

      Als wij (in dit geval mijn ouders) hadden kunnen bedenken dat dit kon gebeuren, hadden we haar natuurlijk nooit zonder toezicht buiten gelaten. In de 20 jaar dat mijn ouders daar wonen, is er nooit vuurwerk geweest. Het hele terrein is omheind en Noortje heeft nog nooit gereageerd op vuurwerk..
      En uiteraard is het stom dat de chip niet geregistreerd was, heel stom. Dat was een harde les zeg maar.
      We zijn uiteraard erg blij dat ze niet is aangereden, we beseffen dat we enorm geluk hebben gehad.

Previous
Mega Verbouwing: Voor & na van onze eetkamer!
Schrik van ons leven: Noortje vermist!

WhatsApp chat